Ramy prawne
Deklaracja dostępności we Włoszech: których przedsiębiorstw dotyczy?
Czy włoskie przedsiębiorstwo musi opublikować deklarację dostępności na swojej stronie internetowej? Odpowiedź zależy od mających do niego zastosowanie przepisów: procedura AgID i obowiązki wynikające z Europejskiego aktu o dostępności to dwie różne kwestie. W obu przypadkach samo opublikowanie tekstu nie wystarczy, jeśli jego treść nie odpowiada świadczonej usłudze.

Liczby, metodologia i warunki wykorzystania: zobacz dane do cytowania →
Krótka odpowiedź
Nie wszystkie włoskie przedsiębiorstwa są zobowiązane do publikowania takiej samej „deklaracji dostępności”. Aby ustalić, co powinni Państwo opublikować, należy odróżnić deklarację przewidzianą w Legge 4/2004 od informacji o dostępności wymaganych dla niektórych produktów i usług na mocy Decreto legislativo 82/2022, który wdraża Europejski akt w sprawie dostępności. Zakres działalności przedsiębiorstwa, charakter usługi oraz właściwe przepisy określają formę i treść publikacji.
Dwie odrębne ramy prawne, których nie należy łączyć
Włoskie wyrażenie „dichiarazione di accessibilità” oznacza między innymi deklarację dostępności uregulowaną w Legge 4/2004, zwanej „Legge Stanca”, oraz w zasadach opublikowanych przez Agenzia per l’Italia Digitale, czyli AgID. Tych ram prawnych nie należy traktować jako synonimu obowiązków wynikających z europejskiego aktu o dostępności (EAA). Poszukiwanie informacji o dostępności stron internetowych przedsiębiorstw może prowadzić do obu zbiorów przepisów, choć dotyczą one różnych kwestii.
Dyrektywa (UE) 2019/882, znana jako europejski akt o dostępności (EAA), została wdrożona we Włoszech przez Decreto legislativo 82/2022. Obejmuje określone kategorie produktów i usług udostępnianych konsumentom. W odniesieniu do objętych nią usług załącznik V przewiduje informacje pozwalające ocenić, w jaki sposób usługa spełnia mające zastosowanie wymogi dostępności. Informacje te zamieszcza się w warunkach świadczenia usług lub w równoważnym dokumencie, w dostępnej formie.
Twierdzenie, że przedsiębiorstwo spełnia wymogi EAA tylko dlatego, że publikuje deklarację dostępności w formacie AgID, byłoby więc mylące. Równie niepewny byłby wniosek odwrotny: strona wyjaśniająca dostępność usługi objętej tymi wymogami nie zastępuje automatycznie deklaracji dostępności wymaganej na podstawie innych przepisów. Przed wyborem wzoru dokumentu należy osobno ustalić każdy obowiązek.
- Legge 4/2004: sprawdzić, czy organizacja podlega tej ustawie, a jeśli tak, jakie zasady dotyczące deklaracji dostępności mają do niej zastosowanie.
- Decreto legislativo 82/2022: sprawdzić, czy przedsiębiorstwo dostarcza produkt lub świadczy usługę należącą do wskazanych kategorii.
- W odniesieniu do każdego mającego zastosowanie aktu prawnego: odróżnić obowiązek zapewnienia dostępności usługi od obowiązku publikowania informacji o jej dostępności.
Które przedsiębiorstwa powinny przeanalizować Europejski akt o dostępności?
Pierwszym kryterium nie jest ani deklarowany sektor działalności przedsiębiorstwa, ani posiadanie strony internetowej. Jest nim charakter oferowanego produktu lub usługi. Wśród usług objętych dyrektywą (UE) 2019/882 znajdują się między innymi niektóre usługi bankowe dla konsumentów, książki elektroniczne i specjalistyczne oprogramowanie oraz usługi handlu elektronicznego. Decreto legislativo 82/2022 określa sposób wdrożenia tych wymogów do prawa włoskiego.
W przypadku handlu elektronicznego kwestia ta nie ogranicza się do strony przedstawiającej przedsiębiorstwo. Dotyczy usługi świadczonej na odległość, drogą elektroniczną i na indywidualne żądanie konsumenta, w celu zawarcia umowy konsumenckiej. Proces składania zamówienia może więc wymagać innej analizy niż strona służąca wyłącznie przekazywaniu informacji. Kwalifikacja zależy od faktycznie oferowanej usługi, a nie od nazwy nadanej stronie.
Mikroprzedsiębiorstwa świadczące usługi korzystają ze zwolnienia przewidzianego w dyrektywie. Nie oznacza to, że każdą małą firmę można automatycznie uznać za zwolnioną: należy sprawdzić ustawową definicję mikroprzedsiębiorstwa oraz charakter danej działalności. Mechanizmy dotyczące zasadniczej zmiany usługi lub nieproporcjonalnego obciążenia również wymagają oceny według określonych zasad; samo oświadczenie zamieszczone na stronie nie wystarcza do wykazania, że mają zastosowanie.
Wymogi dotyczące objętych nimi usług zaczynają obowiązywać 28 czerwca 2025 r., z zastrzeżeniem przepisów przejściowych. Sama data nie rozstrzyga ani o kwalifikacji usługi, ani o sytuacji istniejącej umowy czy już używanego rozwiązania. W konkretnym przypadku konieczne pozostaje zapoznanie się z Decreto legislativo 82/2022 i zawartymi w nim przepisami przejściowymi.
Właściwy punkt wyjścia dla przedsiębiorstwa
Proszę opisać usługę z perspektywy konsumenta: co może zrobić, kiedy dochodzi do zawarcia umowy i jakie interfejsy są wykorzystywane. Następnie proszę porównać ten proces z kategoriami określonymi w przepisach. Takie podejście pozwala uniknąć wywodzenia obowiązku publikacji wyłącznie z faktu, że przedsiębiorstwo posiada domenę internetową, a także pomijania tej kwestii dlatego, że usługa jest świadczona również poza internetem.
Kiedy stosuje się procedurę AgID?
AgID, włoski organ odpowiedzialny za sprawy cyfrowe, publikuje wytyczne i zasady dotyczące „deklaracji dostępności” na gruncie Legge 4/2004. W przypadku przedsiębiorstwa prywatnego należy ustalić, czy przepisy te rzeczywiście mają do niego zastosowanie. Nie można tego rozstrzygnąć przez skopiowanie deklaracji z innej strony ani przez założenie, że wejście w życie Europejskiego aktu o dostępności obejmuje procedurą AgID wszystkie przedsiębiorstwa.
Zakres obowiązku złożenia deklaracji AgID należy sprawdzić w Legge 4/2004 oraz w oficjalnych instrukcjach właściwych dla danej kategorii organizacji. Jest to szczególnie ważne przed sformułowaniem jakiegokolwiek twierdzenia dotyczącego podmiotu publicznego: zasad mających do niego zastosowanie nie można wywodzić z zasad dotyczących przedsiębiorstwa prywatnego. Dlatego niniejszy artykuł nie przedstawia procedury AgID jako formalności obowiązującej wszystkie włoskie strony internetowe.
Jeśli organizacja podlega tej procedurze, musi zastosować właściwy sposób złożenia deklaracji i wymagane rubryki, zamiast posługiwać się dowolnym tekstem nazwanym „deklaracją”. Deklaracja dotycząca określonej strony internetowej musi opisywać tę stronę i jej rzeczywisty stan. Nie stanowi ogólnego potwierdzenia stanu wszystkich aplikacji, domen ani usług danej grupy, chyba że rzeczywiście obejmuje je swoim zakresem.
Jeśli organizacja nie podlega tej procedurze, nadal musi przeanalizować zastosowanie Decreto legislativo 82/2022. Usługa może podlegać wymogom wynikającym z Europejskiego aktu o dostępności, choć właściwym działaniem nie będzie złożenie deklaracji AgID. To rozróżnienie ma kluczowe znaczenie przy wyborze odpowiedniej formy publikacji.
Co powinny zawierać opublikowane informacje o usłudze objętej wymogami?
Załącznik V do dyrektywy (UE) 2019/882 koncentruje się na usłudze, a nie na ogólnym oświadczeniu o zgodności. Usługodawca musi udostępnić w dostępnej formie informacje opisujące usługę i sposób jej działania, a następnie wyjaśnić, w jaki sposób spełniane są mające do niej zastosowanie wymogi dostępności. Przepisy wymagają również informacji wskazujących, że sposób świadczenia usługi i jej monitorowania pozwala utrzymać tę zgodność. Aby zastosować te wymogi w konkretnej sytuacji, należy sprawdzić włoskie przepisy wdrażające dyrektywę.
Sformułowanie takie jak „strona internetowa zgodna z zasadami dostępności” pozostawia kilka pytań bez odpowiedzi. O jaką usługę chodzi? Czy obejmuje ona proces zakładania konta, przeglądanie katalogu i zawarcie umowy? Jakich kanałów dostępu dotyczy? Przydatna informacja jasno określa zakres i opisuje sposoby dostępu, nie przypisując usłudze cech, których nie zweryfikowano.
- Opisać usługę oraz czynności niezbędne do skorzystania z niej.
- Wyjaśnić istotne dla tych czynności cechy dostępności zrozumiałym językiem.
- Wskazać, w jaki sposób przedsiębiorstwo ocenia i monitoruje dostępność usługi.
- Dbać o zgodność informacji z faktycznie oferowanymi interfejsami i procesami.
Forma również ma znaczenie. Zgodnie z załącznikiem V informacje zamieszcza się w ogólnych warunkach świadczenia usług lub w równoważnym dokumencie i udostępnia w dostępnych formach. Samo istnienie osobnej strony, którą trudno znaleźć lub z której trudno korzystać, nie rozwiązuje problemu. Wybrany sposób udostępnienia powinien umożliwiać zainteresowanym osobom uzyskanie informacji o usłudze, z której chcą skorzystać.
Tych informacji nie należy mylić z certyfikacją. Nie wystarczy powołać się na WCAG, zapowiedzieć wprowadzenia poprawek ani dodać adresu kontaktowego. Każdy z tych elementów może być przydatny, ale żaden nie zastępuje dokładnego opisu usługi, mających do niej zastosowanie wymogów oraz sposobu monitorowania ich spełniania.
Dlaczego opublikowanie deklaracji oznacza również odpowiedzialność za jej treść
Najłatwiej popełnić błąd, uznając deklarację za gotowy tekst, nad którym praca kończy się w chwili publikacji. Jej treść dotyczy jednak usługi, która może się zmieniać: nawigacji, formularzy, uwierzytelniania, płatności czy pomocy użytkownikom. Jeśli interfejs się zmienia, a opublikowane informacje pozostają bez zmian, sama rozbieżność staje się problemem wiarygodności.
Analiza automatyczna może pomóc wykrywać błędy możliwe do sprawdzenia na stronach i śledzić zmiany w czasie. Sama nie wystarcza jednak do potwierdzenia dostępności całej ścieżki korzystania z usługi ani do określenia wszystkich obowiązków prawnych przedsiębiorstwa. Nadal konieczne są testy manualne, zwłaszcza z użyciem technologii wspomagających oraz na etapach rzeczywiście wykorzystywanych przez konsumentów. Pozwalają one zbadać kwestie, których analiza automatyczna nie jest w stanie rozstrzygnąć.
Badanie Inclaria 2026 pokazuje, dlaczego ogólne zapewnienia warto konfrontować z rzeczywistymi ścieżkami użytkowników: 94,5 % spośród 55 przeanalizowanych francuskich witryn handlu elektronicznego miało co najmniej jedną krytyczną lub poważną niezgodność. Wynik dotyczy francuskich witryn wybranych do tego badania. Nie opisuje ani rynku włoskiego, ani odsetka przedsiębiorstw podlegających Decreto legislativo 82/2022.
Wiarygodna deklaracja odróżnia to, co sprawdzono, od tego, co pozostaje do zbadania. Nie zawiera bezwarunkowych zapewnień, gdy znane są ograniczenia, wiąże ustalenia z konkretnymi stronami lub funkcjami i przewiduje sposób reagowania na zgłoszone trudności. Takie podejście chroni przede wszystkim osoby korzystające z usługi: potrzebują one użytecznych informacji, a nie deklaracji służącej jedynie wizerunkowi.
Sposób publikowania bez utraty śladu weryfikacji
Proszę zacząć od krótkiego zestawienia usług, interfejsów i przepisów, które mogą mieć zastosowanie. Dla każdej usługi proszę zachować uzasadnienie jej włączenia do badanego zakresu lub wyłączenia z niego. Taki zapis ułatwia ponowną ocenę kwalifikacji prawnej bez pozostawiania programiście samodzielnego rozstrzygania kwestii prawnej.
Następnie proszę przeanalizować ścieżki niezbędne do korzystania z usługi. Proszę połączyć kontrole automatyczne z weryfikacją ręczną, a potem odnotować wykryte problemy, ich zakres i planowane poprawki. Dokument przeznaczony dla odbiorców powinien pozostać czytelny; szczegółowe dowody techniczne można przechowywać w dokumentacji wewnętrznej. Chodzi o to, by każde opublikowane stwierdzenie można było powiązać z konkretną weryfikacją.
Na koniec proszę przygotować treść w odpowiednich ramach prawnych. Jeśli procedura AgID ma zastosowanie do Państwa organizacji, proszę postępować zgodnie z jej oficjalnymi zasadami. Jeśli usługa podlega Decreto legislativo 82/2022, proszę przygotować wymagane informacje o tej usłudze w regulaminie lub równoważnym, dostępnym dokumencie. Gdy zastosowanie ma kilka obowiązków, proszę odnieść się do każdego z nich osobno, zamiast przedstawiać jeden dokument jako automatyczną odpowiedź na wszystkie przepisy.
Proszę zaplanować przegląd po każdej istotnej zmianie usługi lub sposobu korzystania z niej. Osoba odpowiedzialna za treść publiczną musi wiedzieć, co zmieniono, co ponownie przetestowano i czy należy poprawić jakieś sformułowanie. Dzięki takiej organizacji publikowane informacje pozostają aktualne, bez sugerowania, że jednorazowa kontrola trwale rozwiązuje kwestie dostępności.
Ta treść ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. Aby ustalić obowiązki przedsiębiorstwa, w szczególności to, czy podlega ono procedurze AgID lub czy ma zastosowanie wyjątek, proszę zlecić ocenę konkretnego przypadku prawnikowi specjalizującemu się w prawie włoskim.
Często zadawane pytania
Czy wszystkie włoskie przedsiębiorstwa muszą publikować deklarację dostępności AgID?
Nie. Najpierw należy sprawdzić, czy dana organizacja podlega Legge 4/2004 oraz jakie zasady składania deklaracji mają do niej zastosowanie. Europejski akt o dostępności sam w sobie nie czyni procedury AgID obowiązkową dla wszystkich przedsiębiorstw.
Czy sklep internetowy musi publikować informacje o swojej dostępności?
Usługa handlu elektronicznego objęta Decreto legislativo 82/2022 wymaga przeanalizowania wymogów dostępności oraz informacji, które należy podać na jej temat. Załącznik V do dyrektywy (UE) 2019/882 przewiduje zamieszczenie tych informacji w warunkach świadczenia usług lub równoważnym dokumencie, w dostępnej formie. Kwalifikację usługi i ewentualne wyjątki należy oceniać indywidualnie.
Czy opublikowanie deklaracji wystarczy, aby strona była zgodna z wymogami?
Nie. Publikacja tekstu nie usuwa barier napotykanych podczas wypełniania formularza, poruszania się po stronie czy składania zamówienia. Treść deklaracji musi odpowiadać rzeczywistemu stanowi usługi i być aktualizowana, gdy usługa się zmienia.
Czy automatyczny skan może potwierdzić zgodność usługi z wymogami?
Nie. Może wykryć niektóre błędy możliwe do automatycznego sprawdzenia, ale nie obejmuje wszystkich wymogów ani pełnego doświadczenia osób korzystających z usługi. Nadal konieczna jest weryfikacja ręczna.
Gdzie sprawdzić przepisy obowiązujące we Włoszech?
Punktem wyjścia są Legge 4/2004 i oficjalna dokumentacja AgID dotycząca „deklaracji dostępności”, a także Decreto legislativo 82/2022, który wdraża we Włoszech Europejski akt o dostępności. Dyrektywa (UE) 2019/882, zwłaszcza jej załącznik V, wyjaśnia, jakie informacje należy podawać w odniesieniu do objętych nią usług. Prawnik może ocenić, jak te przepisy mają zastosowanie do konkretnego przedsiębiorstwa.
Zacznij od bezpłatnego skanu
W kilka sekund otrzymasz swój wynik dostępności, priorytetowe problemy i brakującą deklarację.
Skanuj moją stronę